Υπάρχει μια κατηγορία μπίρας που με ενοχλεί περισσότερο από τις αδύναμες lager και περισσότερο κι από τις IPA-θαύματα του hype. Είναι αυτές που παριστάνουν τις craft, αλλά γεννήθηκαν μέσα στην ίδια γραμμή παραγωγής που φτύνει κονσέρβες για τις μάζες. Μπίρες με φανταχτερές ετικέτες, ονόματα που μυρίζουν δημιουργικότητα και περιγραφές που μιλούν για «τοπικότητα», «παράδοση» και «μικρή παραγωγή». Και όλα αυτά… με τιμή που καθαρίζει τη συνείδηση του καταναλωτή: «craft αλλά σε προσφορά».
Αυτές οι μπίρες είναι το Φως της απάτης. Λαμπερές, άδειες, έτοιμες να πείσουν εκείνον που θέλει κάτι «λίγο καλύτερο» χωρίς να φύγει από την ευκολία του ραφιού. Στην πραγματικότητα, δεν έχουν καμία σχέση με την craft φιλοσοφία.
Δεν έχουν ζυμωθεί με μεράκι· έχουν παραχθεί με πρόβλεψη ζήτησης.
Δεν έχουν άποψη· έχουν budget.
Δεν έχουν ψυχή· έχουν marketing.
Αλλά πάνω απ’ όλα, δεν έχουν την αρετή της craft μπίρας: ρίσκο.
Γιατί κάθε πραγματικό μικροζυθοποιείο ρισκάρει — με το λυκίσκο, με το στυλ, με τις παρτίδες, με τον χαρακτήρα. Στη craft μπίρα, το λάθος υπάρχει. Το πάθος υπάρχει. Η ταυτότητα υπάρχει. Στις δήθεν craft, υπάρχει μόνο… ομαλότητα. Ένα προϊόν που μοιάζει με χιλιάδες άλλα, απλώς ντυμένο ωραίο.
Και ξέρω τι θα πουν κάποιοι: «Ε, και τι πειράζει; Αν είναι νόστιμη;»
Πειράζει.
Γιατί δεν είναι νόστιμη.
Είναι αποδεκτή.
Και η αποδοχή είναι ο πιο ισχυρός εχθρός της craft κουλτούρας — η μέτρια γεύση που φοράει κόσμημα.
Κάθε φορά που βλέπω αυτές τις “ψευδο-craft” στο ράφι, βλέπω μια μάσκα. Κάτω από την ετικέτα, το ίδιο παλιό προϊόν. Το ίδιο ασφαλές σώμα. Το ίδιο τίποτα. Και όσο αυτές οι μπίρες υπάρχουν, τόσο δυσκολότερο γίνεται για τον καταναλωτή να ξεχωρίσει το αληθινό σκοτάδι της τέχνης από το φως της μαζικής παραγωγής.
Δεν έχω πρόβλημα με το supermarket. Έχω πρόβλημα με την απάτη.
Αν θέλει κάποιος να πουλήσει industrial lager, ας το κάνει. Τίμιο. Καθαρό.
Αλλά όχι να μου κολλάει πάνω της το προσωπείο της craft — όχι να υποδύεται την παράδοση όταν γεννήθηκε σε δεξαμενές μεγαλύτερες από τις φιλοδοξίες της.
Η craft δεν χρειάζεται μεταμφίεση.
Οι δήθεν craft όμως… την χρειάζονται απεγνωσμένα.
Ντάρθ Ζύθοραν
Η Εκδίκηση των ΖΥΘ
Εβδομαδιαία σκοτεινή στήλη για όσους αντέχουν την αλήθεια στη μπίρα.
Σχολιάζει, κρίνει και αποδομεί χωρίς καμία διάθεση να γίνει αρεστή.
Κάθε εβδομάδα, ένα νέο χτύπημα.
Υποτάξου στη γεύση.
