Beer Review: BrewDog Wingman

Σε μια craft σκηνή που συχνά υποφέρει από υπερβολική σοβαροφάνεια και μπίρες-υπερπαραγωγές που κουράζουν μετά τις πρώτες γουλιές, η Wingman της BrewDog έρχεται να σου θυμίσει την αξία της απλότητας. Είναι μια Session IPA που δεν δημιουργήθηκε για να σοκάρει τον ουρανίσκο σου, αλλά για να γίνει ο ιδανικός, αθόρυβος συνοδοιπόρος για μια ολόκληρη νύχτα στο μπαρ.

Με 4.3% αλκοόλ, η Wingman κινείται στη λογική της σύγχρονης easy drinking craft μπίρας, κρατώντας όμως αρκετό χαρακτήρα ώστε να μη θυμίζει απλώς μια αραιωμένη IPA. Από την πρώτη επαφή, τα αρώματα κινούνται σε τροπικά φρούτα, εσπεριδοειδή και ελαφριές πευκώδεις νότες, με το προφίλ να δείχνει ξεκάθαρα τη “σχολή” της BrewDog.

Στο ποτήρι εμφανίζεται χρυσαφένια με καθαρή εικόνα και λευκό αφρό μέσης διάρκειας. Η μύτη βγάζει lime, grapefruit, λίγο ανανά και μια διακριτική βοτανικότητα που θυμίζει φρέσκο λυκίσκο. Οι λυκίσκοι Ahtanum, Chinook, Citra, Mosaic και Simcoe συνεργάζονται αρκετά όμορφα, χωρίς κάποιος να “φωνάζει” υπερβολικά πάνω από τους υπόλοιπους. Στο στόμα, η Wingman κρατά ελαφρύ σώμα, μέτρια ανθράκωση και αρκετά καθαρό τελείωμα. Η πικράδα είναι παρούσα αλλά ελεγχόμενη, ενώ το citrus στοιχείο παραμένει μέχρι το τέλος μαζί με μια ήπια ρητινώδη αίσθηση. Δεν προσπαθεί να γίνει juice bomb, ούτε hazy υπερπαραγωγή. Και ίσως εκεί ακριβώς βρίσκεται η δύναμή της.

Η BrewDog φαίνεται πως στόχευσε συνειδητά σε μια “mainstream craft” IPA, αρκετά προσιτή για νέο κοινό αλλά και αρκετά αξιοπρεπή ώστε να μην απογοητεύσει τον πιο έμπειρο craft drinker. Άλλωστε, η ίδια η εταιρία τη χαρακτηρίζει ως μια “smooth ride of mellow tropical fruits, piney notes and sharp citrus aroma”, κάτι που πράγματι αποτυπώνεται αρκετά πιστά στο τελικό αποτέλεσμα.

Δεν είναι η IPA που θα αλλάξει τη ζωή σου. Δεν είναι ούτε η πιο σύνθετη ούτε η πιο επιθετική πρόταση της αγοράς. Είναι όμως τίμια, δροσερή, ευκολόπιοτη και λειτουργεί εξαιρετικά σε pub, live, παρέα ή καλοκαιρινό απογευματάκι χωρίς πολλές απαιτήσεις. Αυτό από μόνο του, ειδικά στη σημερινή εποχή όπου πολλές IPA μοιάζουν να ανταγωνίζονται ποια θα γίνει πιο “κουραστικά υπερβολική”, είναι μάλλον θετικό.