Το γλυκό του κουταλιού το έχουμε συνδέσει με καφέ, ένα ποτήρι κρύο νερό και εκείνο το μικρό πιατάκι που εμφανίζεται στο τραπέζι πριν προλάβεις καν να πεις «δεν θέλω τίποτα». Με μπίρα όμως;

Κι όμως. Και ειδικά όταν στο παιχνίδι μπαίνει το σύκο, τα πράγματα γίνονται πολύ ενδιαφέροντα.

Γιατί απέναντι από το γλυκό του κουταλιού σύκο δεν θα βάλουμε απλώς μια IPA. Θα βάλουμε μια ελληνική Double IPA 9% που φτιάχνεται με αποξηραμένα σύκα Καλαμάτας και φύλλα συκιάς.

Την ΚΥΚΑΩ Fig IPA.

Από τη συκιά… στο ποτήρι

Η ιστορία πίσω από την μπίρα έχει κάτι πολύ ελληνικό.

Η ΚΥΚΑΩ θυμάται εκείνα τα παιδικά καλοκαίρια γύρω από τις συκιές, όταν το γαλακτώδες υγρό από τα φύλλα και τα κλαδιά μπορούσε να αφήσει το δέρμα κόκκινο και να σε κάνει να ξύνεσαι για ώρες.

Χρόνια αργότερα, η ίδια συκιά γίνεται πρώτη ύλη για μπίρα.

Η Fig IPA είναι μια old-school Double IPA στα 9% ABV, στην οποία χρησιμοποιούνται αποξηραμένα σύκα Καλαμάτας, αλλά και γενναία ποσότητα από φύλλα συκιάς από το δέντρο που βρίσκεται έξω από το ίδιο το ζυθοποιείο.

Και εδώ βρίσκεται η πρώτη έκπληξη.

Παρά τα σύκα, δεν πρόκειται για γλυκιά μπίρα.

Τα φυσικά σάκχαρα των σύκων ζυμώνονται, ανεβάζοντας τον αλκοολικό βαθμό, και το τελικό αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα ξηρό – αυτό που οι ζυθοποιοί περιγράφουν ως bone-dry.

Τα φύλλα της συκιάς προσθέτουν έναν διαφορετικό αρωματικό κόσμο, με νότες καρύδας και βοτανικά στοιχεία, που έρχονται να ισορροπήσουν τόσο τον λυκίσκο όσο και το υψηλό αλκοόλ.

Ooops! Γλυκό του κουταλιού!

Γλυκό σύκο εναντίον ξηρής DIPA

Αυτό είναι που κάνει το συγκεκριμένο pairing ενδιαφέρον.

Στο πιάτο έχουμε το σύκο στην πιο γλυκιά εκδοχή του: μαλακό φρούτο, συμπυκνωμένη γεύση και πυκνό σιρόπι.

Στο ποτήρι έχουμε πάλι σύκο, αλλά σχεδόν από την αντίθετη πλευρά.

Η Fig IPA είναι δυνατή, ξηρή, πικρή και αρωματική.

Το κοινό στοιχείο ενώνει πιάτο και ποτήρι, αλλά οι δύο διαφορετικές εκφράσεις του δημιουργούν την αντίθεση.

Μια μικρή κουταλιά γλυκού γεμίζει τον ουρανίσκο με σιρόπι και φρούτο. Η γουλιά που ακολουθεί φέρνει πικράδα, αλκοόλ, ανθράκωση και βοτανικότητα και κόβει τη γλυκύτητα.

Και οι νότες καρύδας από τα φύλλα συκιάς ανοίγουν ακόμη μία διάσταση.

Σύκο, καρύδα, βότανα, λυκίσκος.

Πολύ μακριά από το κλασικό «μια μπίρα με ένα γλυκό».

Δοκιμάστε το σωστά

Βάλτε ένα ή δύο κομμάτια γλυκό του κουταλιού σύκο σε μικρό πιάτο και προσθέστε λίγο –όχι πολύ– από το σιρόπι του.

Ανοίξτε την Fig IPA και αφήστε τη για λίγο στο ποτήρι. Μια DIPA 9% δεν χρειάζεται να πίνεται παγωμένη. Αν είναι υπερβολικά κρύα, πολλά από τα αρώματά της απλώς θα κρυφτούν.

Πρώτα δοκιμάστε μια μικρή γουλιά μόνη της.

Μετά λίγο γλυκό.

Και αμέσως μετά ξανά την μπίρα.

Εκεί γίνεται το ενδιαφέρον: η γλύκα του σύκου κάνει την ξηρότητα και την πικράδα της DIPA ακόμη πιο εμφανείς, ενώ η μπίρα με τη σειρά της εμποδίζει το σιρόπι να κουράσει τον ουρανίσκο.

Δεν χρειάζεται μεγάλη ποσότητα από κανένα από τα δύο.

Άλλωστε μιλάμε για 9%.

Το γλυκό του κουταλιού θέλει μπίρα;

Γιατί όχι;

Το beer pairing δεν χρειάζεται να σταματά στα burger, στα λουκάνικα, στις πίτσες και στα τυριά.

Τα παραδοσιακά ελληνικά γλυκά έχουν οξύτητα, φρούτο, μπαχαρικά, βότανα, πικρές φλούδες και διαφορετικές υφές. Δηλαδή ακριβώς τα στοιχεία πάνω στα οποία μπορούμε να χτίσουμε ενδιαφέροντες συνδυασμούς με διαφορετικά στυλ μπίρας.

Πορτοκάλι με Witbier. Βύσσινο με Sour. Σταφύλι με Saison.

Και σύκο;

Εδώ η απάντηση βρισκόταν κυριολεκτικά πάνω στη συκιά έξω από ένα ελληνικό ζυθοποιείο.

Γλυκό του κουταλιού σύκο με ΚΥΚΑΩ Fig IPA.

Το ίδιο φρούτο σε δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Μια κουταλιά από τον έναν.

Μια γουλιά από τον άλλο.

Και προσοχή: η δεύτερη είναι 9%.