Αν υπάρχει μία τεχνική που συνδέεται όσο καμία άλλη με την επανάσταση της craft μπίρας, αυτή είναι το dry hopping.
Οι περισσότερες σύγχρονες IPA, Pale Ale και πολλές άλλες craft μπίρες οφείλουν τα έντονα αρώματά τους σε αυτήν ακριβώς τη μέθοδο.
Τι είναι το Dry Hopping;
Κατά την παρασκευή της μπίρας, ο λυκίσκος συνήθως προστίθεται κατά τον βρασμό του γλεύκους. Εκεί απελευθερώνει πικρές ουσίες και αρώματα.
Στο dry hopping, ο λυκίσκος προστίθεται αργότερα, μετά τον βρασμό και συνήθως κατά τη ζύμωση ή την ωρίμανση της μπίρας.
Επειδή δεν εκτίθεται σε υψηλές θερμοκρασίες, διατηρούνται πολύ περισσότερα από τα ευαίσθητα αρωματικά έλαιά του.
Τι προσφέρει στη μπίρα;
Το dry hopping δεν αυξάνει σημαντικά την πικράδα.
Αυτό που προσθέτει είναι έντονα αρώματα όπως:
- Τροπικά φρούτα (μάνγκο, ανανάς, passion fruit)
- Εσπεριδοειδή (γκρέιπφρουτ, πορτοκάλι, λάιμ)
- Πεύκο και ρητίνη
- Άνθη και βότανα
- Πυρηνόκαρπα φρούτα όπως ροδάκινο και βερίκοκο
Γι’ αυτό πολλές σύγχρονες IPA μυρίζουν σχεδόν σαν φρεσκοστυμμένος χυμός φρούτων.
Γιατί θεωρείται επανάσταση;
Μέχρι τη δεκαετία του 1980 οι περισσότερες μπίρες βασίζονταν περισσότερο στη βύνη και λιγότερο στον αρωματικό χαρακτήρα του λυκίσκου.
Οι Αμερικανοί craft ζυθοποιοί άρχισαν να πειραματίζονται με νέες ποικιλίες λυκίσκου όπως Cascade, Centennial και αργότερα Citra, Mosaic και Simcoe.
Το dry hopping τους επέτρεψε να αναδείξουν αρώματα που μέχρι τότε σπάνια συναντούσε κανείς σε μπίρα.
Έτσι γεννήθηκε ουσιαστικά το αρωματικό προφίλ που σήμερα συνδέουμε με τις IPA.
Υπάρχουν μειονεκτήματα;
Ναι.
Η τεχνική απαιτεί μεγάλες ποσότητες λυκίσκου, κάτι που αυξάνει το κόστος παραγωγής.
Επιπλέον, τα αρώματα του λυκίσκου είναι ευαίσθητα στο οξυγόνο και στον χρόνο. Για αυτό οι heavily dry hopped μπίρες είναι συνήθως καλύτερες όταν καταναλώνονται όσο το δυνατόν πιο φρέσκες.
Beer School Tip
Αν ανοίξετε μια σύγχρονη Hazy IPA και πριν καν πιείτε γουλιά πλημμυρίσει ο χώρος με αρώματα μάνγκο, πεπονιού, ανανά ή εσπεριδοειδών, κατά πάσα πιθανότητα έχετε μπροστά σας μια μπίρα με γενναία δόση dry hopping.
Το εντυπωσιακό είναι ότι η μύτη σας αντιλαμβάνεται τον λυκίσκο πολύ πριν τον γευτεί η γλώσσα σας. Αυτό ακριβώς είναι το «μαγικό» του dry hopping.
